სამთაწყარო

სამთაწყარო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. სოფელი მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, აზერბაიჯანის საზღვართან ახლოს და ძირითადად წარმოადგენს სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების დასახლებას.

ეკონომიკა და სოფლის მეურნეობა

სამთაწყაროს ეკონომიკური საფუძველი მიწათმოქმედება და მეცხოველეობაა. დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის ეს ნაწილი გამორჩეულია მარცვლეული კულტურების მოყვანით. მოსახლეობა ძირითადად დაკავებულია ხორბლის, ქერის და მზესუმზირის წარმოებით, ასევე წვრილფეხა და მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის მოშენებით. ადმინისტრაციულად და ეკონომიკურად სოფელი მჭიდროდ არის დაკავშირებული მუნიციპალურ ცენტრთან — ქალაქ დედოფლისწყაროსთან, სადაც ხელმისაწვდომია მთავარი სახელმწიფო და კომერციული სერვისები.

გეოგრაფია და კლიმატი

სოფელი მდებარეობს საქართველოს უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, შედარებით მშრალ, სტეპურ ზონაში. ტერიტორია ხასიათდება ვრცელი ვაკეებით, რომლებიც მდინარე ალაზნისკენ ეშვება. თავად მდინარე ამ მონაკვეთში საქართველოსა და აზერბაიჯანის ბუნებრივ საზღვარს წარმოადგენს. ჰავა ზაფხულში ცხელი და მშრალია, ხოლო ზამთარი შედარებით რბილი, რაც პირდაპირ აისახება ადგილობრივ სასოფლო-სამეურნეო ციკლებსა და საძოვრების გამოყენებაზე.

დემოგრაფია და ისტორია

სამთაწყაროს დემოგრაფიული სურათი გასული საუკუნის მეორე ნახევარში მნიშვნელოვნად შეიცვალა. 1970-იან და 1980-იან წლებში სოფელში დასახლდნენ მაღალმთიანი აჭარიდან (ძირითადად ხულოს მუნიციპალიტეტიდან) გადმოსახლებული ეკომიგრანტები. მთაში არსებული მძიმე გეოლოგიური პირობების გამო, ოჯახები იძულებულნი გახდნენ ბარში გადასულიყვნენ. ამან განაპირობა სოფლის სპეციფიკური კულტურული და სოციალური გარემო, სადაც მოსახლეობა ინარჩუნებს აჭარულ ტრადიციებსა და დიალექტს, თუმცა სრულად არის მორგებული კახეთის ვაკის სასოფლო-სამეურნეო ცხოვრების წესსა და პირობებს.