ვარდისუბნის ორმოცსაყდარი

ვარდისუბნის ორმოცსაყდარი წარმოადგენს შუა საუკუნეების კახეთის ხუროთმოძღვრების მნიშვნელოვან ისტორიულ ძეგლს. ტაძარი მდებარეობს თელავის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვარდისუბანში, რომელიც უძველესი დროიდან ცნობილია ქვევრის დამზადებისა და მეღვინეობის ტრადიციებით. ეს მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია ნათლად ასახავს აღმოსავლეთ საქართველოს ისტორიულ-სულიერ ცხოვრებასა და ადგილობრივი სამშენებლო ხელოვნების განვითარების ეტაპებს.

სახელწოდების ისტორია და მნიშვნელობა

სახელწოდება ორმოცსაყდარი უძველესი ფესვებიდან მოდის და სიტყვასიტყვით ორმოც საყდარს ან ორმოც საკურთხეველს უკავშირდება. ისტორიული ვარაუდით, ეს სახელი შეიძლება მიუთითებდეს ტაძრის კურთხევას ორმოც სებასტიელ მოწამეთა სახელზე, ან მიანიშნებდეს იმ ეპოქაზე, როდესაც მოცემულ ტერიტორიაზე რამდენიმე სამონასტრო სენაკი თუ მცირე სამლოცველო ფუნქციონირებდა. მიუხედავად იმისა, რომ დღემდე მხოლოდ ერთი ძირითადი ნაგებობაა შემორჩენილი, სახელი ინახავს ფართო რეგიონული რელიგიური ცენტრის მეხსიერებას.

არქიტექტურული და სტრუქტურული დახასიათება

ტაძრის არქიტექტურა კახეთის რეგიონისთვის დამახასიათებელი სამშენებლო ტექნიკის კლასიკური ნიმუშია:

• სამშენებლო მასალა: კედლების ძირითადი ნაწილი ნაგებია რიყის ქვითა და საფლეთით, ხოლო კონსტრუქციულად მნიშვნელოვანი ნაწილები, თაღები და სარკმლისპირები გამოყვანილია კვადრატული ქართული აგურით.
• ინტერიერი: შიდა სივრცე გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომელიც ეყრდნობა საბჯენ თაღებს. აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებში დატანებული ვიწრო სარკმლები ინტერიერს ბუნებრივი, მკრთალი შუქით ანათებს.
• კედლის მხატვრობა: ეკლესიის შიდა სივრცეში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ფრესკების ფრაგმენტები, რომლებიც ადგილობრივი ოსტატების ხელწერასა და რეგიონული ხატწერის სკოლის ტრადიციებს ასახავს.