თბილისის ცირკი

გმირთა მოედნის თავზე, შემაღლებულ ბორცვზე აღმართული თბილისის ცირკი მეოცე საუკუნის შუა ხანების არქიტექტურის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული და მასშტაბური ნიმუშია საქართველოში. შენობა ოფიციალურად 1940 წელს გაიხსნა და სრულად ასახავს იმ ეპოქის მონუმენტურ ნეოკლასიკურ სტილს. მისი გუმბათოვანი, წრიული კონსტრუქცია ვერისა და საბურთალოს გასაყართან მნიშვნელოვან არქიტექტურულ აქცენტს ქმნის და მტკვრის მარჯვენა სანაპიროს მრავალი წერტილიდან კარგად ჩანს.

ნეოკლასიკური არენის არქიტექტურა

ნაგებობის პროექტი ეკუთვნით არქიტექტორებს: ნიკოლოზ ნეპრინცევს, თენგიზ ბარათელსა და კონსტანტინე ჩხეიძეს, რომლებმაც სპეციალურ კონკურსში გაიმარჯვეს დედაქალაქისთვის მუდმივი ზამთრის ცირკის ასაშენებლად. ფასადი გაფორმებულია კლასიკური კოლონადით, ქვის მასიური კარნიზებითა და მთავარი შესასვლელი თაღების თავზე განთავსებული მაღალი მხატვრული რელიეფებით. არქიტექტორებისთვის დიდ გამოწვევას წარმოადგენდა ასეთი სიმეტრიული და მძიმე კონსტრუქციის მქონე ამფითეატრის გამართვა ციცაბო ფერდობზე, რის გამოც შეიქმნა მრავალსაფეხურიანი ტერასების სისტემა, რომელმაც შენობა მყარად დაუკავშირა თბილისის რთულ რელიეფს.

კულტურული მემკვიდრეობა და ისტორია

სანამ ეს მუდმივი ნაგებობა აშენდებოდა, თბილისში წარმოდგენები დროებით ხის კარვებსა და თეატრალურ დარბაზებში იმართებოდა. ახალმა შენობამ ქალაქს შესთავაზა 2000 მაყურებელზე გათვლილი თანამედროვე არენა, სადაც მოეწყო უნიკალური აკუსტიკის მქონე დარბაზი და რთული მექანიკური სისტემები აკრობატული ნომრებისთვის. ათწლეულების განმავლობაში აქ გამოდიოდნენ მსოფლიოში ცნობილი საცირკო დასები, ილუზიონისტები და ქართველი შემსრულებლები, რამაც ცირკს თბილისელთა მრავალი თაობისთვის უმნიშვნელოვანესი კულტურული ცენტრის სტატუსი შეუნარჩუნა.