ტბა ცივის ქედზე

ცივის ქედზე მდებარე მცირე მთის ტბა გომბორის უღელტეხილის მაღალმთიან ზონაში, ზღვის დონიდან დაახლოებით 1,900 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს. წიფლისა და რცხილის უცვლელი ტყეებით გარშემორტყმული ეს სეზონური ალპური წყალსატევი უნიკალურ ბუნებრივ კერას წარმოადგენს ამ ვრცელ, ველურ ლანდშაფტში. კახეთის რეგიონის უფრო დაბალი და ხალხმრავალი ადგილებისგან განსხვავებით, ეს მაღალმთიანი ქედი ინარჩუნებს სრულ სიმშვიდეს და ტყის მასივებიდან პერიოდულად ალაზნის ველის ფართო ხედებს შლის.

გომბორის ქედის ბუნებრივი გეოგრაფია

ცივის ქედის მიმდებარე რელიეფი ხასიათდება ციცაბო ვულკანური და დანალექი ქანებით, რომლებიც დაფარულია უძველესი ტყეებით, ზემოთ კი სუბალპურ მდელოებში გადადის. ეს კონკრეტული ტბა ბუნებრივ წყალშემკრებ აუზს წარმოადგენს, რომელიც მთლიანად ზამთრის უხვი თოვლის დნობასა და შემოდგომის სეზონურ წვიმებზეა დამოკიდებული. ვინაიდან მას მუდმივი მიწისქვეშა წყარო არ გააჩნია, წყლის დონე წლის განმავლობაში საგრძნობლად იცვლება, რაც პირდაპირ ასახავს აღმოსავლეთ საქართველოს კლიმატურ ციკლებს. მიმდებარე ტერიტორია მდიდარია ადგილობრივი ფაუნითა და ფრინველთა სახეობებით.

კულტურული კონტექსტი და ისტორიული გარემო

გომბორის ქედი ისტორიულად ყოველთვის წარმოადგენდა ბუნებრივ ბარიერსა და სეზონურ გასასვლელს შიდა ქართლისა და კახეთის სასოფლო-სამეურნეო ბარს შორის. მიუხედავად იმისა, რომ უშუალოდ მაღალი ქედები ძირითადად სეზონური მწყემსებისა და მონადირეების მიერ გამოიყენებოდა, მთის ქვედა კალთები მდიდარია ისტორიული ძეგლებით. ახლომდებარე ძველი საფეხმავლო ბილიკები უკავშირდება შუა საუკუნეების სათვალთვალო კოშკებსა და სამონასტრო კომპლექსებს, მათ შორის ისტორიულ შუამთას, რაც ნათლად აჩვენებს, თუ როგორ ასრულებდა ეს ტყეები თავდაცვით და იზოლირებულ ფუნქციას საუკუნეების განმავლობაში.