ოტია იოსელიანის ძეგლი

თბილისის ერთ-ერთ მშვიდ კუთხეში განთავსებული ოტია იოსელიანის მონუმენტი პატივს მიაგებს ქართველი მწერლისა და საზოგადო მოღვაწის უკვდავ მემკვიდრეობას. ოტია იოსელიანი, თავისი უბადლო თხრობის სტილითა და სოფლის ცხოვრების სიღრმისეული აღწერით, მეოცე საუკუნის ქართული ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე კაშკაშა ფიგურაა. ძეგლი მოგზაურებს აძლევს საშუალებას, გაეცნონ იმ ადამიანის ხასიათს, რომელმაც სიტყვით შეძლო ეპოქის სულისკვეთების დაფიქსირება.

ლიტერატურული მემკვიდრეობა

ოტია იოსელიანი (1930–2011) მხოლოდ მწერალი არ ყოფილა; ის იყო ფილოსოფოსი, რომლის პერსონაჟები ხშირად იმერეთის ხასხასა და მძიმე პეიზაჟებში იბადებოდნენ. მისი შემოქმედება, მათ შორის მოთხრობები და პიესები, გამოირჩევა ცხოვრებისეული სიმართლით, იუმორითა და ადამიანი-ბუნების ურთიერთობის ფაქიზი ანალიზით. მონუმენტი სწორედ იმ პრინციპულობასა და სიმტკიცეს განასახიერებს, რაც მთელი ცხოვრების მანძილზე მწერლის ხელწერად რჩებოდა.

მეხსიერების სივრცე

მონუმენტის მდებარეობა ქალაქის იმ ნაწილშია, სადაც შესაძლებელია მცირე ხნით შეჩერება და დაფიქრება. ქანდაკება არ არის განკუთვნილი გრანდიოზული ცერემონიებისთვის; ის უფრო ინტიმური და პიროვნული ძეგლია, რომელიც მწერლის მოკრძალებულ, თუმცა მრავლისმთქმელ ბუნებას უსვამს ხაზს. მისი სახის ნაკვთები და პოზა გადმოსცემს იმ მტკიცე მორალურ ღერძს, რაზეც იოსელიანი მთელი თავისი შემოქმედებითი გზის განმავლობაში იდგა.