გიორგი ლეონიძის სახლ-მუზეუმი პატარძეულში

საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ისტორიულ სოფელ პატარძეულში მდებარე გიორგი ლეონიძის სახლ-მუზეუმი წარმოადგენს მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ქართველი პოეტის, მკვლევრისა და საზოგადო მოღვაწის ცხოვრებისა და შემოქმედებითი საწყისების შემსწავლელ მნიშვნელოვან კერას. ეს სივრცე ლეონიძეების საგვარეულო სახლია — გარემო, რომელმაც უდიდესი როლი ითამაშა მწერლის ესთეტიკურ აღქმაზე, მის ადრეულ შემოქმედებასა და კახურ ტრადიციებთან მჭიდრო კავშირზე.

გიორგი ლეონიძის ლიტერატურული და ისტორიული მემკვიდრეობა

გიორგი ლეონიძე, რომელსაც საზოგადოება სიყვარულით „გოგლას“ უწოდებს, უმნიშვნელოვანესი ფიგურაა თანამედროვე ქართული ლიტერატურის ისტორიაში. იგი დაიბადა 1899 წელს პატარძეულში და სწორედ ამ სოფელში გატარებულმა ბავშვობის წლებმა მისცა მას ის შემოქმედებითი შთაგონება, რაც შემდგომში მის შედევრებში აისახა. ახალგაზრდობაში ლეონიძე აქტიურად იყო ჩართული სიმბოლისტურ მოძრაობა „ცისფერყანწელებში“, მოგვიანებით კი შექმნა სრულიად ინდივიდუალური ლიტერატურული სტილი, სადაც კლასიკური ლირიკა და ხალხური ფოლკლორი შეერწყა ერთმანეთს. პოეზიის გარდა, იგი იყო აღიარებული მეცნიერი და აკადემიკოსი, რომელმაც ათწლეულები მიუძღვნა ძველი ქართული ხელნაწერების მოძიებას და წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა სახელმწიფო ლიტერატურულ მუზეუმს.

მუზეუმის საგამოფენო სივრცეებში დაცულია პოეტის პირადი ნივთები, ორიგინალური ხელნაწერები და იშვიათი ფოტოარქივი. ექსპოზიცია ასახავს მის გზას — ახალგაზრდა სიმბოლისტიდან დაწყებული, ქვეყნის წამყვან ინტელექტუალამდე, რომელიც საბჭოთა ეპოქის რთულ პოლიტიკურ რეალობაშიც ახერხებდა ეროვნული კულტურული მემკვიდრეობის დაცვას.

კახური არქიტექტურა და მუზეუმის კოლექცია

სამუზეუმო ნაგებობა წარმოადგენს იორის ხეობისთვის დამახასიათებელი მე-19 საუკუნის მიწურულის საცხოვრებელი არქიტექტურის ავთენტურ ნიმუშს. მდინარის ქვითა და ხით ნაშენებ სახლს აქვს ტრადიციული კახური ღია ხის აივანი — ოდა, სადაც ოჯახური ცხოვრება და ინტელექტუალური საუბრები მიმდინარეობდა. ინტერიერი ინარჩუნებს იმ ეპოქის ყოფით გარემოს, წარმოდგენილია ძველი ავეჯი, საგვარეულო ნივთები და წიგნების კოლექცია, რომელზეც პოეტი იზრდებოდა.

მუდმივმოქმედ კოლექციაში იხილავთ:

• ცნობილი ლექსებისა და პოემების ორიგინალურ შავნახატებსა და სამუშაო რვეულებს.
• მიწერ-მოწერას მე-20 საუკუნის დასაწყისის გამოჩენილ მწერლებთან, მხატვრებთან და კულტურის მოღვაწეებთან.
• გარე კახეთის რეგიონის იშვიათ ეთნოგრაფიულ ნივთებს, რომლებიც ასახავს იმ ყოველდღიურობას, რასაც ლეონიძე თავის პროზასა და პოეზიაში აღწერდა.