ჭაუხის მასივი

ჭაუხის მასივი, რომელსაც ხშირად „ქართულ დოლომიტებს“ უწოდებენ, კავკასიის ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი და თვალწარმტაცი ადგილია. ხევსურეთისა და მთიულეთის საზღვარზე მდებარე ეს დაკბილული, მრავალწვერიანი ქედი ლაშქრობების, ალპინიზმისა და ფოტოგრაფიის მოყვარულთათვის ნამდვილი მაგნიტია. კავკასიის სხვა მთებისგან განსხვავებით, ჭაუხი ხასიათდება ციცაბო, ვერტიკალური კედლებითა და ბასრი, ნემსისებური მწვერვალებით, რაც მას უნიკალურ გეოლოგიურ მოვლენად აქცევს.

გეოგრაფიული და ბუნებრივი მონაცემები

მასივი რამდენიმე კილომეტრზეა გადაჭიმული, ხოლო მისი უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 3,685 მეტრს აღწევს. ეს ფაქტობრივად კირქვის გიგანტური კედელია, რომელიც დრამატულ პეიზაჟს ქმნის. მასივის ძირში განლაგებულია ცნობილი აბუდელაურის ტბები — მწვანე, ლურჯი და თეთრი, რომლებიც ჭაუხის მყინვარებიდან ჩამონადენი წყლით იკვებება. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი კედელი პროფესიონალი ალპინისტებისთვის ტექნიკურად რთულია, ქვედა ბილიკები შესანიშნავ საშუალებას იძლევა მსუბუქი ლაშქრობის მოყვარულთათვისაც.

პრაქტიკული რჩევები მოგზაურთათვის

მარშრუტი, როგორც წესი, იწყება სოფელ ჯუთადან, რომელიც სტეფანწმინდიდან დაახლოებით 20 კილომეტრშია. მასივის ძირამდე მისვლას ზომიერი ტემპით 2-3 საათი სჭირდება. საუკეთესო დრო სტუმრობისთვის ივნისის ბოლოდან სექტემბრის დასაწყისია; ამ პერიოდის გარეთ მაღალმთიანეთში თოვლმა შესაძლოა უღელტეხილები გაგირთულოთ. გამოცდილი გიდების რჩევა: ეცადეთ მასივის ძირში დილის 9 საათამდე მიხვიდეთ, რათა მზის სხივების კლდეებზე თამაშს შეესწროთ. ამინდი აქ მყისიერად იცვლება, ამიტომ წყალგაუმტარი ქურთუკი ყოველთვის თან იქონიეთ, მიუხედავად ამინდის პროგნოზისა.

მიმდებარე ადგილები

• აბუდელაურის ტბები: სამი ფერადი ალპური ტბა უღელტეხილის მეორე მხარეს.
• სოფელი ჯუთა: მაღალმთიანი დასახლება, რომელიც ცნობილია ტრადიციული არქიტექტურითა და სიმშვიდით.
• სნოს ხეობა: ცნობილია გზის პირას განლაგებული ქართველი ისტორიული მოღვაწეების ქვაში ნაკვეთი გიგანტური თავებით.