აბრეშუმის სახელმწიფო მუზეუმი

დიდუბის ისტორიულ უბანში მდებარე აბრეშუმის სახელმწიფო მუზეუმი მეცნიერული და არქიტექტურული მემკვიდრეობის მნიშვნელოვანი ნაწილია. მუზეუმი დაარსდა 1887 წელს ნიკოლოზ შავროვის მიერ, როგორც კავკასიის მეაბრეშუმეობის სადგურის ნაწილი, რომლის მთავარი მიზანი რეგიონში აბრეშუმის წარმოების განვითარება იყო. არქიტექტორ ალექსანდრე შიმკევიჩის მიერ დაპროექტებული შენობა მე-19 საუკუნის ეკლექტიკური არქიტექტურის საინტერესო ნიმუშია, რომელიც დღემდე ინარჩუნებს თავის მაღალ ჭერებსა და ორნამენტულ ხის დეტალებს.

სამეცნიერო კოლექცია და არქივი

მუზეუმის ფონდებში დაცულია აბრეშუმის პარკების 5000-ზე მეტი სახეობა, რაც მას ერთ-ერთ უნიკალურ საცავად აქცევს მსოფლიოში. ექსპოზიცია მოიცავს არა მხოლოდ ბუნებრივ ნიმუშებს, არამედ სპეციალიზებულ ლიტერატურას, თუთის ხის ბოტანიკურ კვლევებსა და ისტორიული ბუნებრივი საღებავების ნიმუშებს. დამთვალიერებელს შესაძლებლობა აქვს გაეცნოს აბრეშუმხვევიას ბიოლოგიურ ციკლსა და ქსოვილების შეღებვის რთულ ტექნოლოგიურ პროცესებს. მუზეუმის ინტერიერში დაცული მე-19 საუკუნის ხის კარადები ქმნის განსაკუთრებულ ატმოსფეროს, რაც დამთვალიერებელს ეპოქის მეაბრეშუმეობის ისტორიაში აბრუნებს.

ისტორიული და კულტურული მნიშვნელობა

მე-19 საუკუნის ბოლოს ეს დაწესებულება წარმოადგენდა ეკონომიკური ქსელის ცენტრს, რომელიც ქართველ მეწარმეებს საერთაშორისო ბაზრებთან აკავშირებდა. მუზეუმში დაცული არქივი ფასდაუდებელია იმის გასაგებად, თუ როგორ ვითარდებოდა ადგილობრივი ცოდნა და ტექნოლოგიები. ეს ადგილი არის არა მხოლოდ მუზეუმი, არამედ ძეგლი იმ ინტელექტუალური და ტექნიკური შრომისა, რომელმაც საქართველო ტექსტილის წარმოების ერთ-ერთ მნიშვნელოვან კერად აქცია.