ფერია

გეოგრაფია

სოფელი ფერია მდებარეობს ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, კახაბრის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 70 მეტრ სიმაღლეზე. იგი ბათუმიდან სულ რაღაც 3 კილომეტრითაა დაშორებული, რაც მას ქალაქის ერთგვარ გარეუბნად და მნიშვნელოვან დასახლებად აქცევს. სოფელი ფერიის თემის ცენტრია, რომელიც ასევე მოიცავს სოფლებს: ახალშენის მეურნეობასა და მნათობს. ხელსაყრელი მდებარეობა და ბათუმთან სიახლოვე სოფელს განსაკუთრებულ სტრატეგიულ მნიშვნელობას ანიჭებს.

ისტორია

ფერიას ისტორია მჭიდროდ არის დაკავშირებული XIX საუკუნის ტრაგიკულ მოვლენებთან. სოფელს ადრე "ფეიზი" ერქვა. იგი 1860-იან წლებში აფხაზეთიდან დევნილმა მუჰაჯირებმა დააარსეს. რუსეთის იმპერიის მიერ აფხაზეთის სამთავროს გაუქმებისა და შემდგომი რეპრესიების შედეგად, ათასობით აფხაზი იძულებული გახდა დაეტოვებინა სამშობლო. მათი ნაწილი აჭარაში დასახლდა, ფერია კი მათ ერთ-ერთ მთავარ თავშესაფრად იქცა. ცნობილია, რომ 1864 წელს აქ დამკვიდრდნენ კუდბების, ჩამბებისა და სხვა გვარის წარმომადგენლები, რომლებმაც აქ ახალი ცხოვრება დაიწყეს. აფხაზი მუჰაჯირების ეს დასახლება დღემდე ინარჩუნებს თავის ისტორიულ მეხსიერებას.

არქიტექტურა

სოფლის არქიტექტურა ასახავს მის განვითარებას საუკუნენახევრის განმავლობაში. აქ შეხვდებით როგორც ტრადიციულ აჭარულ სახლებს, ისე თანამედროვე ვილებსა და კოტეჯებს. ბათუმთან სიახლოვის გამო, სოფელი ურბანულად სწრაფად იზრდება და თანამედროვე იერსახეს იძენს. განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია ფერიის საჯარო სკოლა, რომელიც სოფლის კულტურულ-საგანმანათლებლო ცენტრს წარმოადგენს. შენობების განლაგება მიჰყვება კახაბრის ვაკის რელიეფს, რაც სოფელს მოწესრიგებულ იერს ანიჭებს.

ბუნება

ფერია გამოირჩევა სუბტროპიკული ბუნებითა და ნოყიერი ნიადაგით. კახაბრის ვაკეზე მდებარეობა მას ხელსაყრელ პირობებს უქმნის სოფლის მეურნეობისთვის, განსაკუთრებით ციტრუსებისა და ჩაის კულტურებისთვის. სოფლიდან იშლება ულამაზესი პანორამული ხედები ბათუმსა და შავ ზღვაზე, რაც მას მიმზიდველს ხდის ტურისტებისთვისაც. ჰავა რბილი და ნოტიოა, რაც დამახასიათებელია შავიზღვისპირეთის ამ ნაწილისთვის.

ადგილობრივი ცხოვრება

ფერია აჭარაში მცხოვრები აფხაზური თემის კულტურული გულია. აქაური მოსახლეობა უკვე 150 წელზე მეტია ჰარმონიულად თანაცხოვრობს ქართველებთან. სოფელში განსაკუთრებულად უფრთხილდებიან აფხაზურ ენასა და ტრადიციებს. ადგილობრივ საჯარო სკოლაში ფუნქციონირებს აფხაზური ენის წრე, სადაც ახალგაზრდა თაობა მშობლიურ ენას ეუფლება. ადგილობრივი ყოფა აჭარული და აფხაზური კულტურების საინტერესო სინთეზია, რაც გამოიხატება სტუმართმოყვარეობაში, სამზარეულოსა და ყოველდღიურ ტრადიციებში.