წუღრუგაშენი

ქვემო ქართლის ისტორიულ მხარეში მდებარე წუღრუგაშენი ქართული ხუროთმოძღვრების ოქროს ხანის ბრწყინვალე ნიმუშია. ტაძარი XIII საუკუნის დასაწყისში, ლაშა-გიორგის მეფობის ხანაშია აგებული და გამოირჩევა საოცრად დახვეწილი პროპორციებითა და უნიკალური ორნამენტული შემკულობით. მიუხედავად იმისა, რომ ის ნაკლებადაა გადატვირთული ტურისტული ნაკადებით, მისი მხატვრული ღირებულება უდიდეს შთაბეჭდილებას ახდენს მნახველზე.

წუღრუგაშენის არქიტექტურული თავისებურებები

წუღრუგაშენის ეკლესია ჩასმული ჯვრის ტიპის ნაგებობას წარმოადგენს, თუმცა მისი მთავარი განმასხვავებელი ნიშანი უჩვეულოდ მაღალი ყელი და ვიწრო გუმბათია. ფასადების მოსაპირკეთებლად გამოყენებულია ადგილობრივი მოყვითალო და მოვარდისფრო ტუფის ქვები, რაც ნაგებობას განსაკუთრებულ სითბოსა და ფერს სძენს. გუმბათის ყელი და სარკმლების საპირეები დაფარულია ოსტატურად შესრულებული ჩუქურთმებით, მცენარეული და გეომეტრიული მოტივებით, რაც მონღოლთა შემოსევებამდე არსებული ქართული ქვისმთლელობის მწვერვალს ასახავს.

ფრესკები და ისტორიული მნიშვნელობა

ტაძრის შიდა სივრცე ვერტიკალურობისკენაა მიმართული, რაც მნახველის მზერას ზევით, გუმბათის სიღრმისკენ მიმართავს. ინტერიერში შემორჩენილია შუა საუკუნეების კედლის მხატვრობის ფრაგმენტები და ორნამენტირებული კანკელი. სამხრეთ ფასადის წარწერა პირდაპირ ასახელებს ხუროთმოძღვარს — სარსნის ძეს, და ადასტურებს ტაძრის კავშირს სამეფო კართან. სამონასტრო კომპლექსი მდებარეობს ბოლნისისწყლის ხეობაში, ბორცვზე, საიდანაც ულამაზესი ხედები იშლება.