წითელი ხიდი

მდინარე ხრამზე, აზერბაიჯანის საზღვართან მდებარე წითელი ხიდი მრავალი საუკუნის ვაჭრობისა და ისტორიული მოვლენების ჩუმი მოწმეა. ეს არქიტექტურული ძეგლი, რომელსაც სახელი წითელი ტუფის ქვის ფერის გამო დაერქვა, შუა საუკუნეების საინჟინრო ხელოვნების საყურადღებო ნიმუშია. ის ოდესღაც აბრეშუმის გზის უმნიშვნელოვანესი მონაკვეთი იყო, რომელიც თბილისს განჯასთან აკავშირებდა.

ისტორიული მნიშვნელობა და არქიტექტურა

დღემდე შემორჩენილი ხიდი XVII საუკუნით თარიღდება, თუმცა არქეოლოგიური მონაცემები ადასტურებს, რომ ამ სტრატეგიულ ადგილას გადასასვლელი ჯერ კიდევ XII საუკუნეში არსებობდა. ხიდი ოთხმალიანია და გამოირჩევა მყარი კონსტრუქციით, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში ეწინააღმდეგებოდა წყლის დინებას. მისი წითელი ტუფის ქვა მზის შუქზე მკვეთრ ფერებს იძენს.

გარემო და ისტორიული მემკვიდრეობა

მიმდებარე ტერიტორია საკმაოდ ველურია და ინარჩუნებს პირვანდელ სახეს. ტურისტები ხშირად ყურადღებას არ აქცევენ მიმდებარედ არსებულ საბაჟო სახლის ნანგრევებს, რაც ამ ადგილის ისტორიული დანიშნულების დასტურია. რეკომენდებულია ვიზიტი გაზაფხულზე ან შემოდგომაზე. ვინაიდან ინფრასტრუქტურა ნაკლებად არის განვითარებული, გირჩევთ, წინასწარ მოიმარაგოთ სასმელი წყალი და საკვები.