სვერის კლდეკარი

ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ სვერის მიმდებარედ, იმერეთის მწვანე ლანდშაფტში ჩაკარგული სვერის კლდეკარი შუა საუკუნეების თავდაცვითი არქიტექტურის საინტერესო ნიმუშია. ეს ადგილი ბუნებრივი მღვიმეებისა და ადამიანის მიერ აგებული სიმაგრეების შერწყმის კლასიკური მაგალითია. ის არ არის ტურისტულად გაჯერებული „მუზეუმი“, არამედ არის ისტორიული ობიექტი, სადაც წარსულის სუნთქვა ბუნებასთან სრულ ჰარმონიაშია.

ისტორიული მნიშვნელობა

კლდეკარი ფეოდალური ხანის საფორტიფიკაციო ნაგებობათა ქსელის ნაწილი იყო. მაშინდელი მოსახლეობა კლდოვან რელიეფს მტრისგან თავის დასაცავად იყენებდა. ნაგებობის დათვალიერებისას დღემდე მკაფიოდ შეამჩნევთ ქვის წყობის კვალს, რომლითაც ბუნებრივი კლდის ნაპრალები საცხოვრებელ და თავდაცვით ოთახებად გადაკეთდა. ეს არის ადგილი, სადაც ისტორია ხელუხლებლადაა შემორჩენილი და კლდის თითოეულ ნაპრალს თავისი ფუნქცია ჰქონდა.

ვიზიტის დაგეგმვა

ობიექტამდე მისასვლელი გზა საკმაოდ კომფორტულია, თუმცა რადგან აქ არ არის კეთილმოწყობილი ინფრასტრუქტურა, რეკომენდებულია სპორტული, მოხერხებული ფეხსაცმლის ჩაცმა. ბილიკები ბუნებრივია და წვიმის შემდეგ შესაძლოა მოლიპული იყოს. მღვიმური კომპლექსის საფუძვლიანად დასათვალიერებლად 1-3 საათი სრულიად საკმარისია. სპეციალური აღჭურვილობა არ არის საჭირო, თუმცა აუცილებელია სიფრთხილე კლდეებს შორის გადაადგილებისას.

ადგილობრივი რჩევები

სვერის კლდეკარში სტუმრობისას თან იქონიეთ ფანარი, რადგან ზოგიერთი სივრცე ბუნებრივად ბნელია. ვიზიტისთვის საუკეთესო დრო გაზაფხული და ადრეული შემოდგომაა, როცა ჭიათურის მიდამოები განსაკუთრებით ლამაზია. კარგი იქნება, თუ დღეს ისე დაგეგმავთ, რომ კლდეკარის ნახვის შემდეგ კაცხის სვეტსაც ესტუმროთ, რომელიც სულ რაღაც 30-40 წუთის სავალზეა. გახსოვდეთ, რომ ეს ძეგლი დაცვას საჭიროებს, ამიტომ ნუ დატოვებთ ნაგავს.

მიმდებარე ადგილები: კაცხის სვეტი (30-40 წუთი), მღვიმევის მონასტერი და ჭიათურის საბაგიროები.