სოსიას-ნაქალაქარი

ახმეტის მუნიციპალიტეტის მაღალმთიან ზონაში განლაგებული სოსიას-ნაქალაქარი შუა საუკუნეების დასახლებათა ისტორიის მდუმარე მოწმეა. ტოპონიმი „ნაქალაქარი“ ძველ ქართულ დასახლებულ პუნქტს აღნიშნავს, რაც ამ ადგილის მნიშვნელობაზე მიუთითებს. მიუხედავად იმისა, რომ აქ არ შეხვდებით დიდ მონუმენტურ ნაგებობებს, ობიექტი ნათლად გვიჩვენებს, თუ როგორ ახერხებდნენ მთის თემები ადაპტირებას მკაცრ გეოგრაფიულ გარემოსთან.

ისტორია და მშენებლობის ტექნიკა

ძეგლის ტერიტორიაზე დღემდე შემორჩენილია ქვის საძირკვლები და ნაგებობათა ნაშთები, რომლებიც თავდაპირველად საცხოვრებელ და თავდაცვით ფუნქციას ასრულებდა. მშენებლობისას გამოყენებული მშრალი წყობის ტექნიკა მთიანი რეგიონისთვის დამახასიათებელია — ქვა იდეალურად ერგება კლდოვან რელიეფს. სავარაუდოა, რომ ეს ნაგებობები მთის გადასასვლელების დამცავი სისტემის ნაწილს წარმოადგენდა. საძირკვლების განლაგებაზე დაკვირვება საშუალებას გვაძლევს, წარმოვიდგინოთ შუა საუკუნეების მთიელთა ყოფა და მათი უნარი, მოეწყოთ საცხოვრებელი გარემო ასეთ მიუდგომელ ადგილას.

რჩევები ვიზიტორებისთვის

სოსიას-ნაქალაქარის მონახულება კარგ დაგეგმვას მოითხოვს. საუკეთესო დროა ივლისიდან აგვისტოს ჩათვლით, როდესაც მთის ბილიკები სრულად არის გახსნილი. აუცილებლად იქონიეთ სალაშქრო ფეხსაცმელი და ტანსაცმელი, რომელიც იცავს ცვალებადი ამინდისგან. ადგილზე არ არის არანაირი ინფრასტრუქტურა, ამიტომ წყალი და საკვები თან იქონიეთ.

მოგზაურები ხშირად ტოვებენ უყურადღებოდ პლატოს კიდეებს, საიდანაც იშლება ხედები ხეობებისკენ. ეს ადგილი იდეალურია ფოტოგრაფებისთვის, განსაკუთრებით დღის მეორე ნახევარში, როდესაც მზის სხივები კლდოვან ფრაგმენტებს განსაკუთრებულ რელიეფს მატებს. ობიექტის დათვალიერებისთვის 1-3 საათი სავსებით საკმარისია.

რეკომენდაციები მიმდებარედ

თუ ამ მარშრუტზე იმყოფებით, გააგრძელეთ გზა ისტორიული ომალოსკენ ან დართლოსკენ, სადაც მთის არქიტექტურული მემკვიდრეობა უკეთ არის შენარჩუნებული. უკან დაბრუნებისას ალავერდის ტაძარი იქნება ის ადგილი, რომელიც თავისი მასშტაბით სრულ კონტრასტს შექმნის მთის სუსტ, მაგრამ ისტორიულ ნაშთებთან.