მწვერვალი სოფიკო II

სოფიკო II საქართველოს აღმოსავლეთ ნაწილში, თუშეთის უკაცრიელ და ველურ მხარეში მდებარე მწვერვალია. დიდი კავკასიონის ქედის ეს ნაწილი თვისებრივად განსხვავდება საქართველოს დასავლეთით არსებული მყინვარული მწვერვალებისგან. ეს ადგილი მათთვისაა, ვისაც ხმაურიანი ბილიკების ნაცვლად, მთის სიმშვიდე და პირველყოფილ ბუნებასთან მარტო დარჩენა ურჩევნია.

გეოგრაფიული მახასიათებლები

მწვერვალი გამოირჩევა კლდოვანი და ციცაბო ფერდობებით, სადაც ალპური მდელოები თანდათან გადადის სუბალპურ ეკოსისტემაში. სვანეთისა და ყაზბეგის მასიური მწვერვალებისგან განსხვავებით, სოფიკო II-ის რელიეფი ფიზიკურად უფრო ხელმისაწვდომია, თუმცა მარკირებული ბილიკების არარსებობა დამატებით სირთულეებს ქმნის ნავიგაციის მხრივ. მწვერვალიდან იშლება თუშეთის ღრმა ხეობებისა და მწვანე ფერდობების პანორამა. ასვლა საშუალო სირთულისაა, თუმცა აუცილებელია მთაში ორიენტაციის გამოცდილება.

პრაქტიკული რჩევები და რეკომენდაციები

ამ რეგიონში მოსახვედრად საუკეთესო დრო ივლისის შუა რიცხვებიდან სექტემბრის ბოლომდეა. ამ პერიოდის გარეთ აბანოს უღელტეხილი ხშირად ჩაკეტილია დიდთოვლობისა და მეწყერების გამო. გზად აუცილებლად დაგჭირდებათ მაღალი გამავლობის 4x4 ავტომობილი. ვინაიდან თუშეთში მაშველთა დახმარება სწრაფად ვერ მოვა, თან იქონიეთ GPS და მუდმივად აკონტროლეთ ამინდის პროგნოზი; ადგილობრივი მიკროკლიმატი ძალიან ცვალებადია და მზიანი ამინდი შეიძლება წუთებში შეიცვალოს შტორმით.

თუ ამ მხარეში ხართ, აუცილებლად მოინახულეთ ომალო და დართლო. ომალო თუშეთის ადმინისტრაციული ცენტრია და ყველაზე მოხერხებული საბაზო პუნქტია. დართლო კი ცნობილია შუა საუკუნეების თავდაცვითი კოშკებითა და ქვის სახლებით, რომლებიც თუშური არქიტექტურის საუკეთესო ნიმუშებია. ეს სოფლები დაგეხმარებათ უკეთ გაიგოთ მთიელების ყოფა-ცხოვრება, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში იცავდნენ ამ კუთხის იდენტობას.