უკანა ჭიტების წმინდა პეტრე-პავლეს სამლოცველო

ნასოფლარ უკანა ჭიტების ტერიტორიაზე, შიდა ქართლის მთიანეთში, შემორჩენილი წმინდა პეტრე-პავლეს სამლოცველო არის ერთგვარი მდუმარე მესაზღვრე, რომელიც ამ რეგიონში ოდესღაც მცხოვრები მთიელების რელიგიურ თავდადებას ასახავს. ეს მოკრძალებული, ქვის ნაგებობა წარმოადგენს საქართველოს მთიანი რეგიონებისთვის დამახასიათებელ სოფლურ საეკლესიო არქიტექტურას, სადაც მშენებლები უპირატესობას ფუნქციურობას და გარემოსთან შერწყმას ანიჭებდნენ.

არქიტექტურული თავისებურებები და ისტორია

სამლოცველო აგებულია როგორც მცირე ერთნავიანი დარბაზული ტიპის ეკლესია. ნაგებობა ნაშენია ადგილობრივი, უხეშად დამუშავებული ქვით, რაც იმ დროის მთის მოსახლეობის შეზღუდულ რესურსებსა და პრაქტიკულ მიდგომაზე მეტყველებს. აქ არ შეხვდებით მდიდრულ ფასადებს ან რთულ ჩუქურთმებს — სამლოცველოს სილამაზე სწორედ მის თავმდაბლობასა და სიმტკიცეშია. ასეთი ტიპის პატარა სალოცავები იყო სოფლის საზოგადოებრივი და სულიერი ცენტრი, რომელიც ადამიანებს მძიმე ბუნებრივ პირობებშიც კი ინარჩუნებდა ერთიანობას.

საგზაო პირობები და ვიზიტის ორგანიზება

ადგილმდებარეობა მოითხოვს საფუძვლიან მომზადებას. უკანა ჭიტებისკენ მიმავალი გზები გადის კასპის მუნიციპალიტეტის მთიან რელიეფზე. აუცილებელია მაღალი გამავლობის (4x4) ავტომობილით გადაადგილება, რადგან სამანქანე გზა ხშირად ვიწროა, დაზიანებული და წვიმის შემდეგ რთულად გასავლელი.

ტურისტული ინფრასტრუქტურის არარსებობის გამო, ვიზიტორებმა თავად უნდა იზრუნონ უსაფრთხოებაზე. თან იქონიეთ სასმელი წყალი, საკვები და შესაბამისი აღჭურვილობა. საუკეთესო დრო ამ მარშრუტისთვის მაისიდან ოქტომბრამდეა. ზამთრის ან ადრე გაზაფხულის პერიოდში გზები ხშირად გაუვალია, ამიტომ მოგზაურობამდე შეამოწმეთ ამინდის პროგნოზი და ავტომობილის ტექნიკური მდგომარეობა.