ნაბადის ტბა

ნაბადის ტბა, რომელიც საპორტო ქალაქ ფოთის ჩრდილოეთით მდებარეობს, წარმოადგენს უნიკალურ სარკმელს კოლხეთის დაბლობის ხელუხლებელი ჭარბტენიანი ეკოსისტემების შესასწავლად. მდინარე რიონის შესართავთან, ძველ ნოტიო ჭალებში გაშლილი ეს მტკნარი წყლის აუზი მკვეთრად განსხვავდება შავი ზღვის სანაპიროს ურბანიზებული საკურორტო ზონებისგან. ტბის ზედაპირი მუდმივად მშვიდია, ხოლო მისი ნაპირები დაფარულია ლერწმისა და ისლის ვრცელი მასივებით, რაც დასავლეთ საქართველოს საზღვაო გეოგრაფიის მთავარი მახასიათებელია.

ეკოლოგიური ფორმირება და ჰიდროლოგია

ტბა უშუალოდ არის დაკავშირებული იმ რთულ ჰიდროლოგიურ პროცესებთან, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში აყალიბებდა მდინარე რიონის დელტას. ალუვიური ნალექების და გრუნტის წყლების დონის ცვალებადობის შედეგად წარმოიქმნა წყალმარჩხი, მტკნარი სანაპირო აუზები, რომელთა შორის ნაბადა ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანია. ტბის წყალმარჩხი გარემო ხელს უწყობს ლოკალური ეკოსისტემის არსებობას, რომელიც მჭიდროდ არის დაკავშირებული მეზობელ კოლხეთის ეროვნულ პარკთან. მკვრივი ლერწმნარი ასრულებს ბუნებრივი ფილტრის ფუნქციას, რაც უზრუნველყოფს წყლის გამჭვირვალობას და სტაბილურ გარემოს უნიკალური წყლის ფლორისა და მიკროფაუნისთვის.

მიგრაციული ფრინველების თავშესაფარი

აფრიკა-ევრაზიის სამიგრაციო გზაზე ხელსაყრელი გეოგრაფიული მდებარეობის გამო, ეს ტერიტორია მნიშვნელოვან თავშესაფარს წარმოადგენს ორნიტოლოგებისა და ბუნებაზე დამკვირვებლებისთვის. სეზონური მიგრაციის დროს ათასობით წყალმცურავი, ჭაობისა და მტაცებელი ფრინველი იყენებს ნაბადის წყლებს დასასვენებლად და საკვების მოსაპოვებლად. ყანჩების, ჩაყვინთიებისა და იშვიათი გადამფრენი ფრინველების პოპულაციები ბუდობისთვის იყენებენ სანაპირო ზოლს, რაც ამ აუზს ევროპული და აზიური ფრინველების სახეობებისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან დერეფნად აქცევს.