მუხრანის ხიდი

თბილისის გულში, მტკვარზე გადებული მუხრანის ხიდი, რომელიც ოფიციალურად ბარათაშვილის ხიდის სახელითაა ცნობილი, ძველი და ახალი თბილისის დამაკავშირებელ ერთ-ერთ მთავარ არტერიას წარმოადგენს. მიუხედავად იმისა, რომ ადგილობრივები მას ისტორიული კონტექსტის გამო, მუხრანბატონების სასახლესთან სიახლოვის გამო, დღემდე „მუხრანის ხიდს“ უწოდებენ, არქიტექტურული თვალსაზრისით ეს ნაგებობა საბჭოთა მოდერნიზმის ტიპური ნიმუშია. ხიდი 1966 წელს აშენდა და მან ქალაქის მზარდი სატრანსპორტო საჭიროებების გამო, უფრო ძველი, მოძველებული კონსტრუქცია ჩაანაცვლა.

არქიტექტურა და დიზაინი

მე-19 საუკუნის ხიდებისგან განსხვავებით, მუხრანის ხიდი გამოირჩევა მკაცრი, ფუნქციონალისტური დიზაინით. ხიდის სავიზიტო ბარათი მოქანდაკე გიორგი შერვაშიძის ბრინჯაოს სკულპტურებია, სახელწოდებით „ახალგაზრდები“, რომლებიც ხიდის შესასვლელებს ამშვენებს. ეს ფიგურები ტურისტებისა და თბილისელების ყურადღებას იქცევს და ქალაქის ერთგვარ სავიზიტო ბარათად იქცა. დაახლოებით 300 მეტრის სიგრძის ნაგებობა საუკეთესო წერტილია ფოტოგრაფიისთვის — აქედან იდეალურად ჩანს როგორც უძველესი ნარიყალა, ისე პრეზიდენტის სასახლის თანამედროვე სილუეტი.

პრაქტიკული რჩევები

ხიდზე შესვლა უფასოა და ნებისმიერ დროსაა შესაძლებელი. სეირნობას ჩვეულებრივ 15-20 წუთი სჭირდება, თუმცა დამთვალიერებლები ხშირად ჩერდებიან ხოლმე პეიზაჟებით ტკბობისთვის. ვიზიტისთვის საუკეთესო დრო მზის ჩასვლამდეა — ამ დროს შენობების ფასადები და მტკვრის დინება განსაკუთრებულ ფერებს იძენს. ტურისტები ხშირად ჩქარობენ და ხიდს მხოლოდ მშრალი ხიდისკენ მიმავალ გზად განიხილავენ, თუმცა, შუა ნაწილიდან მტკვარზე დაკვირვება ქალაქის ურბანული რიტმის შეგრძნების საუკეთესო საშუალებაა.

რეკომენდაციები მიმდებარედ

ხიდის გადაკვეთის შემდეგ, სულ რაღაც რამდენიმე წუთის სავალზეა მშრალი ხიდის ბაზრობა, სადაც ანტიკვარული ნივთებისა და ისტორიული არტეფაქტების შეძენა შეგიძლიათ. ასევე ახლოს მდებარეობს 9 აპრილის ბაღი და რიყის პარკი, საიდანაც შეგიძლიათ საბაგიროთი ისარგებლოთ და ნარიყალას ციხესიმაგრეს ეწვიოთ.