მახუნცეთის თაღოვანი ხიდი

მახუნცეთის თაღოვანი ხიდი აჭარისწყალზე გადაჭიმული საინჟინრო ხელოვნების გამორჩეული ნიმუშია, რომელიც საქართველოს ოქროს ხანიდან შემორჩა. ადგილობრივი ვულკანური ქვითა და მტკიცე კირის დუღაბით ნაგები კონსტრუქცია სრულად ეყრდნობა სიმძიმის ძალასა და ზუსტ გათვლებს, ყოველგვარი თანამედროვე საყრდენების გარეშე. იგი ასახავს იმ განვითარებულ სამშენებლო ტექნიკას, რომელსაც შუა საუკუნეებში აჭარის მთიანეთში იყენებდნენ იზოლირებული დასახლებების დასაკავშირებლად.

თამარ მეფის ეპოქის მემკვიდრეობა

ადგილობრივი ისტორიული ტრადიცია ხიდის მშენებლობას XII საუკუნის დასასრულსა და XIII საუკუნის დასაწყისს, თამარ მეფის ეპოქას უკავშირებს. ამ პერიოდში საქართველოში აქტიურად ფართოვდებოდა ინფრასტრუქტურული ქსელი სტრატეგიული სამხედრო და სავაჭრო გზების დასაცავად. ხიდის ნახევარწრიული თაღი მყარად ეყრდნობა მდინარის ნაპირებზე არსებულ ბუნებრივ კლდოვან მასივებს. ნაგებობის სიგრძე დაახლოებით 20 მეტრია, ხოლო სიმაღლე ცენტრალურ ნაწილში 6 მეტრს აღწევს.

შუა საუკუნეების საინჟინრო ხელოვნება

ხიდის წყობა შედგება საგანგებოდ შერჩეული, არათანაბარი ზომის ვულკანური ქვებისგან, რომლებიც სქელი კირხსნარითაა შეკავშირებული. ეს დუღაბი ცხრა საუკუნის განმავლობაში კიდევ უფრო გამყარდა. ხიდის სავალი ნაწილი ვიწროა, რაც სპეციალურად იყო გათვლილი ფეხით მოსიარულეებისა და საპალნეიანი ცხოველების გადასაადგილებლად. არქიტექტურულმა გადაწყვეტამ უზრუნველყო კონსტრუქციის საოცარი მდგრადობა, რის წყალობითაც მან გაუძლო სეზონურ წყალდიდობებსა და აჭარისწყლის მძლავრ დინებებს.