კვირიკეს ჯამე

კვირიკეს ჯამე წარმოადგენს აჭარის რეგიონში შემორჩენილ ერთ-ერთ უძველეს და მხატვრულად ყველაზე გამორჩეულ ხის მუსლიმურ სალოცავს. ოსმალეთის პერიოდში აგებული ეს უნიკალური ნაგებობა საუკეთესოდ ასახავს ადგილობრივი ლაზი ოსტატების ხისმუშაობის ტრადიციებსა და ისლამური არქიტექტურის სინთეზს, რაც შავი ზღვისპირეთის რთული ისტორიული პროცესების გამოძახილია.

ისტორიული წარმომავლობა და მშენებლობა

ჯამე თავდაპირველად 1861 წელს აშენდა, როდესაც რეგიონი ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა. ისტორიული წყაროების მიხედვით, უნიკალური ორნამენტების ავტორი ლაზი ხელოვანი ქამილ ახმედია. პირველი შენობა ხანძარმა გაანადგურა, თუმცა ის ხელახლა და ზედმიწევნით აღადგინეს 1865 წელს. საბჭოთა პერიოდში, სხვა საკულტო ნაგებობების მსგავსად, კვირიკეს ჯამეც დაიხურა და სამხედრო საწყობად გამოიყენებოდა, რამაც საოცარი ინტერიერი განადგურებას გადაარჩინა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ტაძარი ადგილობრივ მუსლიმ მრევლს დაუბრუნდა.

არქიტექტურული თავისებურებები და ლაზური ორნამენტები

კვირიკეს ჯამეს განსაკუთრებულობას მისი შიდა მოპირკეთება განაპირობებს. გარედან შენობა სადაა და ქვის წყობით ხასიათდება, თუმცა შიდა სივრცე ხის მხატვრული კვეთის ნამდვილი ხელოვნების ნიმუშია.

• ლაზი ხელოსნების ნამუშევარი: სვეტები, მიმბარი (კათედრა) და გუმბათი მთლიანად წაბლის ხისგან არის გამოთლილი.
• ფერადი ჭერი: ინტერიერი გაფორმებულია მცენარეული მოტივებით, გეომეტრიული ფიგურებითა და არაბესკებით.
• კონსტრუქციული მდგრადობა: ნაგებობა ორსართულიანია და მართკუთხა გეგმარებას მიჰყვება, სადაც ხის მძიმე გუმბათი ჭერშია ინტეგრირებული ლითონის სამაგრების გარეშე.