ნინოწმინდის მონასტერი

ნინოწმინდის მონასტერი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ისტორიული ძეგლია. ეს ადგილი არის მე-6 საუკუნის ტეტრაკონქის ტიპის ტაძრის ნანგრევებისა და მე-18 საუკუნის მონუმენტური აგურის სამრეკლოს ერთობლიობა, რომელიც საქართველოს საეკლესიო არქიტექტურის ევოლუციას ასახავს.

ტეტრაკონქის არქიტექტურა

ტაძარი, რომელიც მე-6 საუკუნით თარიღდება, საქართველოს ქრისტიანული არქიტექტურის ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული ნიმუშია. მისი გეგმარება და კონსტრუქციული გადაწყვეტა მნიშვნელოვან კავშირშია ჯვრის მონასტრის არქიტექტურულ სტილთან. მიუხედავად იმისა, რომ ძლიერი მიწისძვრებისა და მტრის შემოსევების გამო ტაძრის დიდი ნაწილი დანგრეულია, შემორჩენილი კედლები ნათლად აჩვენებს მშენებლობის მასშტაბსა და ოსტატობას. ქვის უზარმაზარი ბლოკები, რომლებიც საძირკველშია გამოყენებული, მეტყველებს იმ დროის ქართველი ხუროთმოძღვრების მაღალ კომპეტენციაზე.

XVIII საუკუნის სამრეკლო

მონასტრის ტერიტორიაზე დომინანტია 1773 წელს აგებული სამსართულიანი აგურის სამრეკლო, რომელიც მიტროპოლიტ საბა ტულაშვილის დაკვეთით აიგო. ეს ნაგებობა გვიანფეოდალური ხანის საეკლესიო ხუროთმოძღვრების საუკეთესო მაგალითია. სამრეკლო გამოირჩევა დახვეწილი აგურის წყობით და დეკორატიული ელემენტებით. ის არა მხოლოდ რელიგიური დანიშნულების ნაგებობა იყო, არამედ მონასტრის თავდაცვითი სისტემის მნიშვნელოვანი ნაწილიც.

გალავანი და მონასტრის ყოფა

მონასტრის კომპლექსი გარშემორტყმულია ძლიერი აგურის გალავნით, რომლის შიგნითაც ადრე მონაზონთა საცხოვრებელი კელიები და სამეურნეო სათავსოები იყო განლაგებული. გალავნის სისქე და მისი საფორტიფიკაციო ელემენტები ადასტურებს, რომ ნინოწმინდა მტრის შემოსევების დროს თავშესაფარს წარმოადგენდა. ძეგლის ტერიტორიაზე სეირნობისას კარგად ჩანს ისტორიული სტრუქტურა და არქიტექტურული ფენები.

პრაქტიკული ინფორმაცია

მონასტერი მდებარეობს სოფელ ნინოწმინდაში, საგარეჯოს ცენტრიდან ძალიან ახლოს. ტერიტორია ღიაა დამთვალიერებლებისთვის. ნიადაგი უსწორმასწოროა და დაფარულია ქვით, ამიტომ ვიზიტისთვის მოხერხებული ფეხსაცმელი არის რეკომენდებული. ეს ადგილი იდეალურია მათთვის, ვისაც სურს საკუთარი თვალით იხილოს ქართული ქვისა და აგურის არქიტექტურის საუკეთესო ნიმუშები ერთ სივრცეში.