ხისოს სამლოცველო

თუშეთის მიუვალ, მაღალმთიან სოფელ ხისოში შემორჩენილი ხის სამლოცველო ადგილობრივი კულტურისა და ტრადიციული ხუროთმოძღვრების მნიშვნელოვანი ნიმუშია. განსხვავებით ბარის დიდი, ქვის ტაძრებისგან, ეს მოკრძალებული ნაგებობა ორგანულად ერწყმის კავკასიონის მკაცრ ალპურ ლანდშაფტს. აქაური არქიტექტურა ეფუძნება ხის დამუშავების ხელოვნებას, რაც თუშეთის იზოლირებულ პირობებში გადარჩენის მთავარი საშუალება იყო.

ისტორია და არქიტექტურა

სამლოცველო აშენებულია ლურსმნების გარეშე, მხოლოდ ხის დეტალების ერთმანეთთან ზუსტი მორგებით. ეს ტექნიკა თაობებს გამოჰყვა და საშუალებას აძლევდა ნაგებობას, გაეძლო კავკასიის მძიმე ზამთრისა და უხვნალექიანი პირობებისთვის. მისი ფასადი უბრალო და სადაა, რაც ხაზს უსვამს ეკლესიის მთავარ დანიშნულებას — სულიერ სიმშვიდეს. ადგილობრივებისთვის ეს ადგილი არა მხოლოდ არქიტექტურული ძეგლი, არამედ სალოცავი სივრცეა, რომელიც სოფლის ისტორიასთან მჭიდრო კავშირშია.

რჩევები ვიზიტორებისთვის

ხისომდე მისვლა ნამდვილი თავგადასავალია. თუშეთის ერთადერთი სახმელეთო გზა აბანოს უღელტეხილზე გადის, რომელიც ძირითადად ივნისის ბოლოდან ოქტომბრის დასაწყისამდეა გახსნილი. ალვანიდან ხისომდე გზას დაახლოებით 4-5 საათი სჭირდება მაღალი გამავლობის ავტომობილით. შესვლა უფასოა, თუმცა აუცილებელია სათანადო ჩაცმულობის დაცვა და სიწმინდის პატივისცემა. გაითვალისწინეთ, რომ ადგილზე არ არის არანაირი ტურისტული ინფრასტრუქტურა, ამიტომ წყალი და საკვები თან იქონიეთ.

რეკომენდაციები მიმდებარე ადგილებისთვის

ხისოში ყოფნისას აუცილებლად დაათვალიერეთ თავად სოფელი, სადაც ქვის კოშკები და ტრადიციული ოჯახებია შემორჩენილი. გზად აუცილებლად გაიარეთ ომალო, თუშეთის ცენტრი, სადაც კესელოს კოშკების ხილვა შთამბეჭდავია. ბუნების მოყვარულებს ურჩევთ, გაუყვნენ პირაქეთა ალაზნის ხეობის საფეხმავლო ბილიკებს, საიდანაც კავკასიონის პანორამული ხედები იშლება. ივლისის შუა რიცხვები საუკეთესო პერიოდია ამ მხარის მოსანახულებლად, როდესაც მთები აყვავებულია და ამინდიც უფრო სტაბილურია.