ხალას ჯამე

ხალას ჯამე აჭარის ხის ისლამური არქიტექტურის გამორჩეული ნიმუშია, რომელიც სოფელ ხალაში მდებარეობს. მე-19 საუკუნის ბოლოსა და მე-20 საუკუნის დასაწყისში ადგილობრივი ოსტატების მიერ აგებული ეს მეჩეთი კავკასიაში ხეზე კვეთის ხელოვნების მნიშვნელოვან ეპოქას ასახავს. მტირალას ეროვნული პარკის მთისწინეთის ხშირი ტყეებით გარშემორტყმული ნაგებობის მუქი ხის ფასადი მკვეთრად კონტრასტირებს მწვანე პეიზაჟთან და ადგილობრივი ქართველი მუსლიმებისთვის უმნიშვნელოვანეს რელიგიურ ცენტრს წარმოადგენს.

ლაზური ხუროთმოძღვრება

აღმოსავლეთ საქართველოში გავრცელებული ქვის წყობისგან განსხვავებით, ხალას ჯამე მთლიანად ადგილობრივი ხე-ტყით არის აგებული. შენობას ამშვენებს ლაზი ოსტატების მიერ შესრულებული რთული ორნამენტები, რომლებიც მთელ რეგიონში ცნობილნი იყვნენ თავიანთი სადურგლო უნარებით. აივნების გასწვრივ გამოყენებულია ერთმანეთზე გადადებული ფიცრები და დეტალური ჭრილები, რაც შავი ზღვის სანაპიროს ნესტიანი კლიმატისთვის არის გათვლილი.

არქიტექტურული ფორმა და მნიშვნელობა

შიდა სალოცავი დარბაზი სიმეტრიული ფანჯრებიდან შემომავალი შუქით ნათდება, რომელიც გაპრიალებულ, შეუღებავ ხის ინტერიერზე აირეკლება. მეჩეთი ინახავს აჭარის რელიგიურ იდენტობას და იმ სტრუქტურულ ტექნიკას, რომელიც თაობიდან თაობას გადაეცემოდა. ხალას ჯამე მხოლოდ მოქმედი სალოცავი არ არის — ის რეგიონული ხელოსნობის ღია მუზეუმს წარმოადგენს.