კენჭაყაროს უღელტეხილი

ზღვის დონიდან დაახლოებით 2300 მეტრზე მდებარე კენჭაყაროს უღელტეხილი წარმოადგენს მნიშვნელოვან სატრანზიტო გზას ბორჯომის ხეობასა და ჯავახეთის პლატოს შორის. თრიალეთის ქედის ამ მონაკვეთზე გამავალი გზა მოგზაურებს სთავაზობს საქართველოს სამხრეთ ნაწილის ვულკანური რელიეფის გაცნობის შესაძლებლობას. კენჭაყარო არ არის ტექნიკური სირთულის მწვერვალი; ეს არის საგზაო გადასასვლელი, რომელსაც ისტორიულად ადგილობრივი მწყემსები ცხვრის ფარების საძოვრებზე გადასარეკად და ხეობებს შორის გადასაადგილებლად იყენებდნენ.

რელიეფი და ბუნება

კენჭაყაროს გარემოცვა თრიალეთის ვულკანური მასივის ნაწილია. აქაური ლანდშაფტი შედგება ვრცელი ალპური მდელოების, კლდოვანი გამონაყარებისა და ჰორიზონტამდე გადაშლილი საძოვრებისგან. უღელტეხილი გეოგრაფიული საზღვარია: ჩრდილოეთით ტყით დაფარული ფერდობებია, სამხრეთით კი ჯავახეთის პლატოს მკაცრი, მშრალი და გაშლილი სივრცეები იწყება.

მგზავრობა და რჩევები

უღელტეხილზე გადასვლა შესაძლებელია მხოლოდ მაღალი გამავლობის ავტომობილით. გზა გადის სატყეო ნაწილებს, სადაც აუცილებელია ავტომობილის კარგი ტექნიკური მდგომარეობა და გამოცდილება. ზაფხულსა და ადრეულ შემოდგომაზე გზა საკმაოდ მოვლილია, თუმცა წვიმის შემდეგ რთულად სავალი ხდება. ზამთარსა და გაზაფხულზე უღელტეხილი გაუვალია თოვლის საფარის გამო.

• ინფორმაცია: წასვლამდე აუცილებლად დააზუსტეთ გზის მდგომარეობა ბაკურიანში.
• აღჭურვილობა: ადგილზე არანაირი ინფრასტრუქტურა არ არის. თან იქონიეთ სასმელი წყალი, ქარსაფარი ტანსაცმელი და GPS-ნავიგატორი.
• ნავიგაცია: მობილური კავშირი ძალიან არასტაბილურია. იარეთ მხოლოდ დამკვიდრებული ბილიკებით, რათა არ დააზიანოთ ალპური ნიადაგი.

ფოტოგრაფია

ფოტოგრაფებისთვის საუკეთესო დრო ადრეული დილაა. ამ დროს მზის შუქი კლდეებს განსაკუთრებულ ფაქტურას ანიჭებს, ხეობებში დაგროვილი ნისლი კი პანორამულ ხედებს უფრო შთამბეჭდავს ხდის. ზაფხულის ბოლოს აქ ხშირად შეხვდებით ცხვრის ფარებს და მათ მცველ კავკასიურ ნაგაზებს, რაც ამ რეგიონის ყოფის განუყოფელი ნაწილია.