ეგოისარი

სამცხე-ჯავახეთის მაღალმთიანეთში, ჯავახეთის ვულკანური ზეგანის გულში მდებარე ეგოისარი არის ადგილი, სადაც ბუნებრივი სტიქია და უძველესი ადამიანური კვალი ერთმანეთს ერწყმის. ზღვის დონიდან 2000 მეტრზე მეტი სიმაღლე აქაურობას განსაკუთრებულ, მკაცრ ხასიათს ანიჭებს. აქ არ შეხვდებით კავკასიონის ქედისთვის დამახასიათებელ წვეტიან კლდეებს; სანაცვლოდ, თქვენ წინაშე გადაიშლება უსასრულო ალპური მდელოები და ვულკანური წარმოშობის ვრცელი პლატოები, რომლებიც თავისი ხელუხლებელი ბუნებით გამოირჩევა.

ვულკანური ლანდშაფტი და ისტორიული მემკვიდრეობა

აქაური რელიეფი ძირითადად ბაზალტური ქანებითაა ფორმირებული, რაც ჯავახეთის პლატოს გეოლოგიურ ისტორიას ასახავს. მიუხედავად იმისა, რომ ტერიტორია დღეს მეჩხერად დასახლებულია, ისტორიული კვლევები და ადგილზე ნაპოვნი ქვის ნაგებობების ფრაგმენტები ადასტურებს, რომ ეს ადგილები საუკუნეების განმავლობაში იყო მნიშვნელოვანი რგოლი მომთაბარე მეცხოველეობისა და სეზონური საძოვრების სისტემაში. ეს არ იყო მუდმივი დასახლებები, არამედ იყო ადგილი, სადაც ადამიანები ბუნების რიტმს ერგებოდნენ და იყენებდნენ მაღალმთიანეთის რესურსებს თბილი თვეების განმავლობაში.

ბუნებრივი ატმოსფერო

ეგოისარის მიმდებარე ტერიტორია არის ადგილი, სადაც ჰაერი მუდამ სუფთაა, ხოლო ამინდი წამიერად იცვლება. ეს არის სივრცე, სადაც შესაძლებელია დაინახოთ დედამიწის მასშტაბი – ტერიტორია, რომელიც თავისუფალია თანამედროვე ცივილიზაციის ზეგავლენისგან და ინარჩუნებს პირველყოფილ სიმშვიდეს. ჯავახეთის ვულკანური პლატოს ეს ნაწილი მოგზაურებს სთავაზობს არა მხოლოდ ხედებს, არამედ შესაძლებლობას, შეეხონ საქართველოს ბუნების იმ იშვიათ ნაწილს, რომელიც ისტორიულად ყოველთვის იყო იზოლირებული და ამავდროულად, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი.