დიდი ბებესირის ტბა

დიდი ბებესირის ტბა წარმოადგენს რელიქტურ წყალსატევს, რომელიც მდებარეობს ხობის მუნიციპალიტეტში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის რეგიონში. კავკასიონის მაღალმთიანი ტბებისგან განსხვავებით, ეს დაბლობის წყალსატევი ხასიათდება უძველესი ჭაობიანი ლანდშაფტით, რომელიც კოლხეთის ისტორიული ეკოსისტემის ნაწილია. იგი დასავლეთ საქართველოში შემორჩენილი ერთ-ერთი ხელუხლებელი ჭაობიანი გარემოა, რომელიც იპყრობს ყურადღებას თავისი ეკოლოგიური იზოლაციითა და განსაკუთრებული სეზონური გარდასახვებით.

ეკოლოგიური მნიშვნელობა და უძველესი ლანდშაფტები

დიდი ბებესირის ტბის მთავარი გარემოსდაცვითი ღირებულება მის სპეციფიკურ ჭაობიან ჰაბიტატშია, რომელიც უმნიშვნელოვანეს როლს ასრულებს ადგილობრივი და გადამფრენი ფაუნის არსებობისთვის. ტბის წყალმარჩხ, მდორე აუზს გარს აკრავს ლერწმისა და ისლის მცენარეულობა, რომელიც დამახასიათებელია კოლხეთის დაბლობისთვის. ეს მწვანე საფარი საიმედო თავშესაფარსა და საკვებ ბაზას აძლევს ათობით სახეობის წყალმცურავ და გადამფრენ ფრინველს, რომლებიც შავი ზღვის სამიგრაციო მარშრუტით სარგებლობენ.

• ორნითოფაუნა: ტბაზე ბინადრობენ რუხი ყანჩები, იხვები, ჩინჩხრები და სხვადასხვა სეზონური ფრინველები, რომლებიც ჭაობებს დასასვენებლად იყენებენ.
• წყლის ფლორა: თბილ თვეებში წყლის ზედაპირის მშვიდ ნაწილებს თეთრი დუმფარები და სპეციფიკური წყლის გვიმრები ფარავს.
• ჰიდროლოგიური ქსელი: ტბა შედის ხობისა და რიონის აუზების ალუვიურ სისტემაში და მოქმედებს როგორც ბუნებრივი ღრუბელი, რომელიც არეგულირებს ტენიანობას მიმდებარე ვაკეებზე.

ტბის ნაპირები შედგება ნოტიო, დაბალი მდელოებისგან, რომლებიც წყალთან მიახლოებისას გარდაიქმნება გაუვალ ჭაობებად. ეს გარემო ინახავს იმ პირველყოფილ იერსახეს, რომელიც ახასიათებდა დასავლეთ საქართველოს კოლხეთის დაბლობის ფართომასშტაბიან დაშრობამდე.