დევის ტბა

დევის ტბა წარმოადგენს უნიკალურ კარსტულ წყალსატევს, რომელიც რაჭის ტყით დაფარულ კალთებზე, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლის, ზემო კრიხის მიმდებარედ არის ფარული. ეს იზოლირებული ტბა მდებარეობს კარსტულ ძაბრში, რომელიც გარშემორტყმულია მრავალწლოვანი წიფლისა და რცხილის ტყეებით. დიდი მთის წყალსატევებისგან განსხვავებით, აქაურობა გამოირჩევა განსაკუთრებული სიმშვიდითა და მყუდრო ატმოსფეროთი. მუქი, სარკისებრი ზედაპირი ზუსტად ირეკლავს დაბურულ ტყეს და დასავლეთ საქართველოს ამ ისტორიულ კუთხეში მოგზაურებს სთავაზობს პირველყოფილ ბუნებასთან ზიარებას.

გეოლოგიური წარმოშობა და ბუნებრივი მახასიათებლები

ტბა რაჭის ქედის კირქვული ზოლისთვის დამახასიათებელი კარსტული პროცესების შედეგად არის წარმოქმნილი. დევის ტბა ძირითადად საზრდოობს მიწისქვეშა კარსტული წყაროებითა და სეზონური ნალექებით, რის გამოც წყალი მთელი წლის განმავლობაში ინარჩუნებს დაბალ ტემპერატურას. წყლის დონე საგრძნობლად იცვლება გაზაფხულის თოვლის დნობისა და შემოდგომის მშრალი პერიოდების შესაბამისად. ვინაიდან ტბის ქვაბული დაცულია ძლიერი ქარებისგან მჭიდრო მწვანე საფარითა და რელიეფით, მისი ზედაპირი თითქმის მუდამ უძრავია, რაც ქმნის სპეციფიკურ მიკროკლიმატს ადგილობრივი ხაზებისა და უნიკალური მაღალმთიანი ფლორისთვის.

დევის მითოსი რაჭულ კულტურაში

ტბის დასახელება პირდაპირ კავშირშია ქართულ მითოლოგიასთან, რომელშიც დევი წარმოადგენს კავკასიონის ველურ ბუნებაში მცხოვრებ მრავალთავიან, პრეისტორიულ გიგანტს. ზემო კრიხის მკვიდრთა ზეპირსიტყვიერებაში შემორჩენილია გადმოცემები, რომ ეს ღრმა კარსტული ორმო გიგანტური არსების მიერ იყო შექმნილი ან მის თავშესაფარს წარმოადგენდა. რაჭველების კულტურულ მეხსიერებაში მსგავსი გეოგრაფიული ობიექტები ყოველთვის განსაკუთრებულ როლს თამაშობდა, რაც ხალხურ ფოლკლორში რთული და მისტიკური რელიეფის ფორმების ახსნის საუკეთესო საშუალება იყო.