ჭიფე ტობავარჩხილი

ჭიფე ტობავარჩხილის ტბა ზღვის დონიდან დაახლოებით 2500 მეტრ სიმაღლეზე, ეგრისის ქედის ალპურ ზონაში მდებარეობს. მაშინ როდესაც მისი შედარებით დიდი მეზობელი, ჩიტაგვალას ტობავარჩხილი, ლაშქრობის მოყვარულთა დიდ ყურადღებას იპყრობს, ჭიფე სამეგრელოს რეგიონის მთებში უფრო განმარტოებულ და ხელუხლებელ გარემოს სთავაზობს მნახველს. ძველი მყინვარული აქტივობის შედეგად წარმოქმნილი ეს მაღალმთიანი ქვაბული გამჭვირვალე, ცივი წყლით არის სავსე, რომელიც წლის განმავლობაში თითქმის ცხრა თვე ყინულითაა დაფარული და გარშემორტყმული დოლომიტებისა და კირქვიანი კლდეების მწვერვალებს ირეკლავს.

გეოლოგიური წარმოშობა და ჰიდროლოგია

ტბა იკავებს ტიპურ მყინვარულ ცირკს, რომელიც გამოკვეთილია ოდიში-ეგრისის მთების ვულკანურ და დანალექ ქანებში. ზამთრის უხვი ნალექი და მყინვარების ნელი დნობა კვებავს მის აუზს, რაც ზაფხულის განმავლობაში წყლის სტაბილურ მოცულობას უზრუნველყოფს. მიმდებარე ლანდშაფტი ხასიათდება დაკბილული ქედებითა და ციცაბო ნაშალი ფერდობებით, რომლებიც ქმნიან ჩაკეტილ ჰიდროლოგიურ გარემოს. ახლომდებარე თოვლიანი მინდვრებიდან წამოსული ნაკადულები ამ ბუნებრივ ღრმულში გროვდება, რაც განსაკუთრებული გამჭვირვალობის მქონე მტკნარ წყალსაცავს აჩენს.

ალპური ეკოსისტემა და კლიმატი

ექსტრემალური სუბალპური კლიმატის გამო, ტბის გარშემო მცენარეულობა ძირითადად ყინვაგამძლე ალპური ბალახებისა და დაბალი ბუჩქებისგან შედგება. ივლისსა და აგვისტოში მდელოები მოკლე დროით ივსება სპეციფიკური მთის ფლორით, მათ შორის ენდემური კავკასიური დეკათი და იშვიათი ალპური ყვავილებით. ეგრისის ქედის იზოლაცია საიმედო თავშესაფარს უქმნის გარეულ ბუნებას; რეგიონალური მტაცებელი ფრინველები და მთის მღრღნელები კლდის ნაპრალებში ბინადრობენ, ხოლო თავად ტბაში, დაბალი ტემპერატურისა და დიდი სიმაღლის გამო, თევზი არ გვხვდება.