ჭიათურის თემურ მაღრაძის სახელობის სტადიონი

თემურ მაღრაძის სახელობის სტადიონი ჭიათურაში წარმოადგენს საქართველოს ინდუსტრიული ეპოქის ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ არქიტექტურულ ნაგებობას. ღრმა ხეობის ფსკერზე გაშენებული ეს სპორტული კომპლექსი ნათლად აჩვენებს, თუ როგორ ერგებოდნენ მეოცე საუკუნის ურბანისტები რეგიონის რთულ ვერტიკალურ რელიეფს. ვინაიდან ამ სამთო-მოპოვებით ქალაქში ბრტყელი სივრცე მინიმალურია, ინჟინრებმა საფეხბურთო მოედანი და ტრიბუნები პირდაპირ კლდოვან ლანდშაფტში გამოკვეთეს.

ინდუსტრიული მემკვიდრეობა და არქიტექტურა

სტადიონი ჭიათურის მანგანუმის მოპოვების პიკის პერიოდში აშენდა და ის საბჭოთა ფუნქციონალიზმისა და ბრუტალისტური დიზაინის კლასიკური ნიმუშია. დეკორატიული ელემენტების ნაცვლად, არენა ეყრდნობა უხეში ბეტონის კონსტრუქციებს, რომლებიც ვიზუალურად ერწყმის გარემომცველი კირქვის კლდეების ფენებს. სტადიონი ადგილობრივი საფეხბურთო კლუბის, ჭიათურის მაღაროელის საშინაო არენაა, რომელიც თავდაპირველად მაღაროელებმა დააფუძნეს. ობიექტი ადგილობრივი მოღვაწის სახელს ატარებს და მჭიდროდ უკავშირდება ქალაქის მუშათა კლასის ყოველდღიურობასა და სპორტულ ისტორიას.

ტოპოგრაფია და სივრცითი დაგეგმარება

ვიწრო ხეობაში სრულმასშტაბიანი საფეხბურთო მოედნის განთავსებამ ზუსტი გეოგრაფიული გათვლები მოითხოვა. სტადიონი მოქცეულია მდინარე ყვირილასა და მაღალ კლდეებს შორის, რის გამოც იგი ქალაქის კომპაქტური ურბანული გარემოს ორგანული ნაწილია. მასიური ბეტონის ტრიბუნები პირდაპირ მთის ფერდობზეა დაშენებული, რაც ბუნებრივ დახრილობას მაყურებელთა ადგილებად აქცევს. ლანდშაფტში ამგვარმა ინტეგრაციამ სტადიონს უნიკალური აკუსტიკა და მკაცრი, მონუმენტური იერი შესძინა.