მწვანე საყდრის ნანგრევები

სოფელ ჭანდრების მიმდებარედ, შიდა ქართლის ბორცვიან ლანდშაფტში განთავსებული მწვანე საყდარი შუა საუკუნეების ქართული საეკლესიო არქიტექტურის საინტერესო ნიმუშია. მიუხედავად იმისა, რომ დღეს ნაგებობიდან მხოლოდ საძირკველი და კედლების ქვედა ფრაგმენტებია შემორჩენილი, ეს ადგილი ნათლად აჩვენებს იმ პერიოდის სოფლის ეკლესიების დამახასიათებელ მოკრძალებულ სტილს.

არქიტექტურული თავისებურებები

ეკლესია წარმოადგენს ერთნავიან დარბაზულ ნაგებობას, რაც შუა საუკუნეებში გავრცელებული ფორმა იყო ადგილობრივი თემებისთვის. მშენებლობისთვის გამოყენებულია ადგილობრივი ვულკანური ქვა. სახელწოდება „მწვანე საყდარი“ სავარაუდოდ იმ ტყის საფარს უკავშირდება, რომელმაც საუკუნეების განმავლობაში ნანგრევები დაფარა. ტაძრის აღმოსავლეთ ნაწილში საკურთხევლის კონტური კარგად იკითხება, რაც ძეგლის აღმოსავლეთით ორიენტაციას ადასტურებს — ეს ქართული საეკლესიო ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი მთავარი წესია.

მისასვლელი გზა და ლაშქრობა

ნანგრევებამდე მისვლა სოფელ ჭანდრების სიახლოვეს საფეხმავლო ბილიკით არის შესაძლებელი. მარშრუტი გადის სასოფლო-სამეურნეო მიწებსა და ტყიან ზოლში. ბილიკი არ არის მოკირწყლული და წვიმიანი ამინდის შემდეგ შესაძლოა დატალახდეს, ამიტომ აუცილებელია შესაბამისი ფეხსაცმლით გადაადგილება. რადგან ძეგლი არ არის ტურისტულად ინტენსიურად ათვისებული, აქ არ გვხვდება სპეციალური ინფრასტრუქტურა ან ნიშნულები. ობიექტის დასათვალიერებლად და მისასვლელად ჯამში 1-დან 2 საათამდე დრო დაგჭირდებათ.

რეკომენდაციები სტუმრებისთვის

ადგილზე არ არის წყალი ან კვების ობიექტები, ამიტომ საკვები და წყალი თან იქონიეთ. სტუმრობისთვის საუკეთესო დროა გვიანი გაზაფხულიდან ადრეულ შემოდგომამდე, როდესაც ბილიკები მშრალია. ნანგრევების დათვალიერებისას გთხოვთ, მოერიდოთ კედლებზე ცოცვას და დატოვოთ გარემო სუფთა. ეს ადგილი იდეალურია მათთვის, ვისაც ისტორიულ ძეგლებთან მარტო დარჩენა და ბუნების სიმშვიდით ტკბობა სურს.