ჭიათურის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი

ჭიათურის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი ქალაქის ცენტრში მდებარეობს და ამ ისტორიული სამრეწველო დასახლების მთავარ კულტურულ ღერძს წარმოადგენს. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი ძირითადად მანგანუმის მოპოვებითა და ციცაბო საბაგირო ხაზებით არის ცნობილი, ეს თეატრი ასახავს იმ ინტელექტუალურ და შემოქმედებით ცხოვრებას, რომელიც აბალანსებდა მის მძიმე ინდუსტრიულ ხასიათს. შენობა ცენტრალური მოედნის იერსახეს განსაზღვრავს და ათწლეულების განმავლობაში ხელოვნებისადმი ადგილობრივი საზოგადოების ერთგულებაზე მეტყველებს.

არქიტექტურა და საბჭოთა კლასიციზმი

1950-იანი წლების დასაწყისში აგებული ნაგებობა სტალინური ამპირის სტილის მკაფიო ნიმუშია. მისი პროექტი გამოირჩევა გრანდიოზული ფასადით, მასიური კლასიკური სვეტებითა და დეტალური ბარელიეფებით, რომლებიც საბჭოთა ეპოქის მხატვრულ თემებს ასახავს. ეს ნეოკლასიკური დიზაინი განზრახ კონტრასტს ქმნის ქალაქის გარშემომდებარე ყვირილას ხეობის ციცაბო, უხეშ კირქვის კლდეებთან. ინტერიერში თეატრს შენარჩუნებული აქვს ორიგინალური ნალისებრი დარბაზი, ავთენტური ნაძერწი დეტალები, ჭერის ორნამენტები და ძველი სანათები, რომლებიც გადაურჩა სხვადასხვა პერიოდის რეკონსტრუქციებს.

ისტორია და კულტურული გავლენა

დიდი ქართველი პოეტისა და საზოგადო მოღვაწის, აკაკი წერეთლის სახელობის თეატრი დასავლეთ საქართველოში მასშტაბური ინდუსტრიული გაფართოების პერიოდში გაიხსნა. მისი მიზანი ადგილობრივი მუშახელისთვის მაღალი ხელოვნების გაზიარება იყო, რამაც შექმნა საერთო სივრცე მაღაროელების, ინჟინრებისა და სტუმრად ჩამოსული ინტელიგენციისთვის. მე-20 საუკუნის მეორე ნახევარში თეატრის მუდმივმოქმედი დასი აქტიურ შემოქმედებით ცხოვრებას ეწეოდა და დგამდა როგორც ქართული დრამატურგიის კლასიკურ ნიმუშებს, ისე საერთაშორისო ნაწარმოებების თარგმანებს. 1990-იანი წლების ეკონომიკური კრიზისის დროსაც კი თეატრს ფუნქციონირება არ შეუწყვეტია და იმერეთის რეგიონის მცხოვრებლებისთვის მთავარ კულტურულ კერად რჩებოდა.