ხოჯაბეკი

ხოჯაბეკი — ისტორიული დასახლება სამცხე-ჯავახეთის მხარეში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1950 მეტრის სიმაღლეზე, ხანჩალის ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროსთან ახლოს. მიუხედავად იმისა, რომ წარსულში იგი დამოუკიდებელ სოფელს წარმოადგენდა, დღეს ხოჯაბეკი ნინოწმინდის ურბანულ სივრცეშია ინტეგრირებული და მუნიციპალიტეტის ცენტრის ერთ-ერთ მთავარ უბნად ითვლება.

გეოგრაფია და კლიმატი

• ალპური გარემო: ჯავახეთის ვულკანურ ზეგანზე მდებარეობის გამო, ხოჯაბეკი ხასიათდება მკაცრი კონტინენტური კლიმატით, ხანგრძლივი, თოვლიანი ზამთრითა და გრილი ზაფხულით.
• სიახლოვე ხანჩალის ტბასთან: უბანი ხანჩალის ტბიდან სულ რაღაც 2 კილომეტრითაა დაშორებული. ტბა გამოირჩევა თავისი ეკოლოგიური მნიშვნელობით და მიმზიდველია გადამფრენი ფრინველებისთვის.
• ინტეგრაცია ნინოწმინდასთან: დღესდღეობით ხოჯაბეკი ნინოწმინდის შემადგენელი ნაწილია და სრულად არის შერწყმული ქალაქის ინფრასტრუქტურასთან.

ისტორია და მემკვიდრეობა

• დაარსება: თანამედროვე დასახლება შეიქმნა XIX საუკუნის პირველ ნახევარში, ერზურუმის ვილაიეთიდან გადმოსახლებული სომხური ოჯახების მიერ. ამ ტერიტორიის ძველი, ისტორიული ქართული სახელწოდებაა „ქართლა“.
• სურფ სარქისის ეკლესია: ხოჯაბეკის სულიერი და არქიტექტურული ცენტრია სურფ სარქისის (წმინდა სარქისის) სომხური სამოციქულო ეკლესია. თავდაპირველად, 1840-იან წლებში იგი ხისგან აშენდა, ხოლო 1882-1884 წლებში ქვით აიგო.
• აღორძინება: საბჭოთა პერიოდში ეკლესია საწყობად იყო გადაკეთებული, თუმცა 1993 წელს იგი კვლავ გაიხსნა. 2010 წელს ჩატარებული რესტავრაციის შემდეგ ტაძარი სრულად ფუნქციონირებს.

ადგილობრივი ცხოვრება

ხოჯაბეკში ცხოვრება მჭიდროდ არის დაკავშირებული ჯავახეთის ზეგნის სოფლის მეურნეობის ტრადიციებთან. ვინაიდან უბანი ნინოწმინდის ნაწილია, მოსახლეობას ხელი მიუწვდება ქალაქის სერვისებზე, ამავდროულად კი ინარჩუნებს ტრადიციულ, მეზობლურ ურთიერთობებს. ადგილობრივების ძირითადი საქმიანობა ისტორიულად მესაქონლეობა და მეკარტოფილეობა იყო.