აბი

მდიდარი წარსულის მქონე ისტორიული დასახლება აბი, რომელიც დღეს ნასოფლარის სტატუსს ატარებს, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალციხის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს. ქალაქ ახალციხიდან სულ რაღაც 2 კილომეტრის დაშორებით არსებული ტერიტორია მნიშვნელოვან ისტორიულ და კულტურულ მეხსიერებას ინახავს.

გეოგრაფია და ბუნება

• მდებარეობა: მდებარეობს ზღვის დონიდან 1240 მეტრ სიმაღლეზე.
• ლანდშაფტი: ტერიტორია გამოირჩევა მესხეთისთვის დამახასიათებელი მთიანი რელიეფით, სადაც ზომიერად ცივი ზამთარი და თბილი ზაფხული იცის. ახალციხესთან სიახლოვე მის სტრატეგიულ მდებარეობაზე მეტყველებს.

ისტორიული წარსული

აბის შესახებ ისტორიული ცნობები XVI საუკუნის ბოლოდან იღებს სათავეს:

• ოსმალური აღწერები: სოფელი პირველად მოიხსენიება 1595 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში“.
• მოსახლეობა XVI საუკუნეში: აღწერის მიხედვით, ამ პერიოდში სოფელში ქართველ გლეხთა 10 კომლი ცხოვრობდა. დავთრის მიხედვით, მათ ეკისრებოდათ „ისფენჯის“ (არამუსლიმთა) გადასახადი, რაც ადასტურებს, რომ ისინი ქრისტიანი ქართველები იყვნენ. ისტორიულ საბუთებში დაფიქსირებულია ტრადიციული ქართული სახელები: ვარძელი, ივანე, კაკალა, რევაზა, შოთა და სხვა.
• XIX საუკუნე: 1886 წლის ამიერკავკასიის მოსახლეობის საოჯახო სიების მიხედვით, აბი თბილისის გუბერნიის ახალციხის მაზრის (ურავლის უბანი) და ვალეს სასოფლო თემის შემადგენლობაში შედიოდა.

თანამედროვე მდგომარეობა

დღესდღეობით აბი დაცარიელებულია და ნასოფლარად ითვლება. ბოლო ათწლეულების განმავლობაში, ადგილობრივების ნაწილი საცხოვრებლად ქალაქ ახალციხეში, კერძოდ, მარდის უბანში გადავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ სოფელში მუდმივი მოსახლეობა აღარ არის, აბის ტერიტორია კვლავ ინარჩუნებს თავის მნიშვნელობას, როგორც სამცხე-ჯავახეთის მდიდარი ისტორიული წარსულის ნაწილი.